İdil.
"Seni dinliyorum." Sesimdeki sakinliğe ben bile şaşırmıştım.
Ama tek şaşıran ben değildim. Mirza da bir anda dut yemiş bülbüle dönmüştü.
"Otur." diyerek kendini hızla toparlanmaya çalıştı.
"Otur konuşalım."
Onun sesini duymaya tahammülüm yoktu ama konuşana kadar durmayacağını da biliyordum. Hiç istemeyerek sandalyeyi çekip oturdum.
Soru dolu bakışlarımı üzerine diktim.
Derin bir nefes alıp sandalyesine yaslandı.
"Bu şekilde başına buyruk davranamazsın. Eğer bana sunduğun anlaşmaya güveniyorsan ona çok güvenme." derken küçümseyici bakışlarla bana bakıyordu.
Gözlerim kısıldığında nereye bağlayacağını bekliyordum.
"Yani..."
Belinde ki silahı çıkarıp masanın üzerine koydu. Bu konuşma açık bir tehditti.
"Yanisi şu, ben yarın bölge liderlerinin başına geçtiğimde o si
