İçeriye giren hemşire "Nasıl hissediyorsun? Ağrın var mı?" diye sordu.
Kafamı hayır anlamında sallayarak "Hayır, ağrım yok. Peki o nasıl?" diye sordum.
Elindeki dosyayı bel hizasına indirerek "Enes komiser mi?" diye sordu.
Kaçırdığım gözlerimi, hemşirenin gözlerine kenetleyip yatakta doğruldum ve kafamı evet anlamında salladım.
Hemşire gülümseyerek yanıma yaklaştı ve arkamda bulunan yastığımı düzeltirken "Durumu stabil, yakında kendine gelir." diye cevap verdi.
Dudağım yana kıvrılırken hemşire "Çok yakışıyorsunuz. Kıskanılası bir çiftsiniz, gerçekten." diyerek gülümsememi yarıda kesti.
Şaşkınlıkla bakarken "Siz! Nereden biliyorsunuz?" diye sorulması gereken soruyu yönelttim.
Bu soruyu sormama şaşırmışçasına "Bilmeyen yok ki. Sen ölümle cebelleşirken buradan hiç ayrılmadı. Hatta..."
