Güne sevdiğim adamın kollarında uyanmanın keyfini sürüyordum. Gece beni evde bırakmış, telaşlı bir şekilde evden çıkmıştı. Rüzgar’ın yakalancağını anladığında, kaçmaya çalışırken havalimanında tutuklandığını öğrenmiş. Evde beni yalnız bıraktığında da, aklı kalmasın diye kapıyı kilitlememi istemiş. Vekaletimi de hain bir şekilde gasp ettiği için, ben olmadan karakolda işleri halletti. Benim yüzümü ona bir kere daha göstermeye tahammül edememiş. Geldiğinde saat on bire geliyordu. Annem arayıp nerede kaldığımı sordu. Ben de yemek yediğim yerin servis süresinin biraz uzun olduğunu söyleyerek atlattım. Ah annem ah… Kızının başına neler geldi de, haberin olmadı. Arkamı toplayan bir Erdem olduğu için tabii… Şimdiden bunlarla uğraştığı için benimle evlenmekten gözü korkar mıydı acaba?
Kapısını k
