Arabanın sessizliği her ikisine de yansımıştı. Emre direksiyonda yolu takip ederken Kumru ise kollarını büzüştürmüş gözlerini cama odaklamıştı. Kumru az önceki olayı atlamadı. Emre gelmeseydi belki de hala oturmuş bir köşede tüm olanları düşünecekti. Arkadaşına minnettardı. Bugün kafası dağılacağı içinde mutluydu. Herhangi bir tanım bulamamıştı. Adamın dokunuşu bedeninde titreme yaratmıştı. Belindeki eller, dudağındaki dudaklar bir başkaydı.
Koltuktaki pozisyon ise bir süre aklından çıkmayacak gibi görünüyordu.
''Şurada denize bakan bir kahvaltı yeri var. Gidince parmaklarını yiyeceksin''
''Sanki gelmiştik Emre buraya''
Emre kafasını sallayarak; ''Unutmamışsın'' Dedi.
Her ikisinin birbiriyle olan dostluğu bir başkaydı. Emre her zaman yumuşak ve iyi bir adamdı. Kendisi ise onunla konuş
