Karan'ın şaşkın bakışları yüzümde dolanırken kaşları çatılmaya başladı. Havada donakalan ayağını geri indirdikten sonra aramızdaki mesafesi tutuk adımlarıyla kapatmaya başladı.
Ondan bir tepki beklerken ellerimle oynamaya başlamıştım. Uzun zamandır adımı düşünmemişken şimdi bunu dile getirmek benim için zordu.
"Nasıl yani? Ben yanlış mı duydum?" Karan şaşkınlıkla yüzüme bakmaya devam ederken sorumu anlamamış gibi tekrar sordu.
"Adım Peri değil." Dediğimde çatık olan kaşları bu sefer havalandı.
Ağzı bir şeyler söylemek ister gibi önce açıldı sonra sessizce geri kapandı. Onun şoku atlatmasını beklerken derin bir nefes aldım.
"Adın ne peki?" Karan sonunda şaşkınlığını atıp konuştuğunda kısa bir an bakışlarımı kaçırdım.
1 yıldır ağzıma almadığım adımı söyleyecek cesareti nereden bulacağı
