Beren ile abimler dün gitmişlerdi. Küçük yeğenimi şimdiden özlemiştim. Bir haftalık kısa sürede ona o kadar alışmıştım ki şimdi kocaman evde gözüm onları arar olmuştu.
Evden çıkarken Abimin arabasına yüklenen bavullar, mahallede bir vedanın sessiz hüznünü taşımıştı. Bu vedanın hüznü hala peşimdeydi.
Anem ve babam da onları yalnız bırakmamak için birkaç günlüğüne İzmir’e gitmeye karar vermişlerdi. Birgül teyze ile Eren abi daha sonra gideceklerdi.
Evde yalnız kalmıştım. Annem Osman konusunu kapatmıştı. En azından bir süreliğine. Bu konuyu tekrar açacağından emindim.
Sabah erkenden uyanmış kahvaltı yapmadan evden ayrılmıştım. Hastane yine kalabalık ve yorucu geçmişti. O kadar yorgundum ki Emre'nin beni eve bırakma teklifini kabul etmiştim.
Meyra beni bu gece evine davet etmişti ama e
