Ela Öztürk
Mutfağa giden Rabia ablaya yardım için bende peşinden giderken aklım arkada kaldı.
Ömer’i o kızın yanında yalnız bırakmak istemesem de aklımı toparlamak için beni abluka altına alan bakışlardan uzaklaşmalıydım.
Mutfaktan içeri girdiğimde Rabia abla kendi kendine söyleniyordu. Ağzının içinden konuştuğu için ne dediği anlaşılmıyordu.
“Hayurdur eltucuğum?” Konuşmamla bakışları bana döndü.
Şive yapmam hoşuna gitmiş olacak ki kahkaha attı.
“Oyyy nenem eltum ne güzel konişiyi.” Bende gülmeye başlarken yanına gidip yapılacak bir şey var mı diye kontrol ettim.
“Abla sen iyi misin sinirli duruyorsun?” Dediğimde omzunu silkip bakışlarını kaçırdı.
“İyiyim kuzum sadece Ayşegül’den pek haz etmiyorum.” Dediğinde kaşlarım havalandı.
Rabia ablayı biraz tanıdıysam durduk yere biri için
