(Kutlu'dan)
"Nefes...
Nefes al.
Nefes al Sudem. Aç gözünü... Aç gök mavisi gözlerini! Aç güzelim. Uyan Sudem... Uyan benim güzel kardeşim...
Ellerimden kayıp gitme.
Kalman için canımı vereyim, gitme.
Bir nazar boncuğunu andırırdı gözleri. Annemin mavisinden de güzeldi Sudem'in boncukları.
Kapadı.
Yumdu o güzel gözlerini. Bir daha göstermeyerek ceza mı verecekti ağabeyine?
Odanın kapısında çömeldim yere.
Beni bir başıma bırakıp... Gitme.
Her şeyi yaptık senin için. Gitmen nankörlük olur! Gitme.
Her şeyi...
Her şeyi yaptık Sudem. Varım, yoğum, canım senin olsun kardeşim. Gitme.
Yedinci defa yapılan kalp masajı, koca bir kasvetle sonuçlandı. Sudem hayata gözünü yumdu."
06.00!
Aralıksız öten alarmı kapatıp, aynı rüyayı gördüğüm her sabaha lanet okurdum.
Belki içler
