Asel’in sözlerinden sonra ağlamam kontrolsüz bir hâl almıştı. Titreyen ellerimle yüzümü kapatmışken bir anda kapının açıldığını duydum. Gözlerimi kaldırdığımda karşımda Asiye Teyze’yi gördüm.
Ağladığımı fark ettiğinde gözleri endişeyle doldu, tereddüt etmeden yanıma geldi.
“Kızım… Ne oldu, neden ağlıyorsun? Hadi anlat annene,” dedi sevgi dolu sesiyle.
Cevap bekleyen gözlerle yüzüme baktı. Sorusuna cevaplamam gerekiyordu ama ben dudaklarının arasından çıkan kelimeye odaklanmıştım.
Anlat annene...
Gözlerim yeniden dolmaya başladığında gerçekte ona anne diyebilir miyim diye düşündüm. Birbirimizi tanımıyorduk. Aramızda hiçbir kan bağı yoktu. Yine de benim için endişelenmesi hoşuma gitmişti. Gerçek anne kız gibi Asiye Teyze'ye nazlanmak istedim. Bana kızsın ama kızarken bile gözlerinde sev
