Bol bol yorum istiyorum. Üst kattaki ve evin diğer odalarındaki askerler bulundukları yerden ayrılıp, daha önce öldürülmek üzere götürüldüğüm alt kattaki mahzene doğru ilerliyorlardı. Kimsenin kalmadığından emin olan Esat, başıyla paşaya onay verip, o da merdivenlerden aşağıya indi. Bir süre sonra eve yaklaşan hızlı ayak seslerini duymaya başladım. Adım sesleri kapının orada iki katına çıkınca beklediğim diğer kişinin de geldiğini anladım. Muhtemelen bu işlerin içinde olduğu bilinmesin diye askerleri ayak altından çekmişlerdi. Onlar gelmeden kalktığım sedire tekrar oturdum ve öfkemin esiri olmamaya çalışarak bekledim. Kontrolü öfkeme bırakıp, mantığımın beni terk etmesin izin veremezdim. Şu anda çıldırıp, hepsinin canına okumayı ne kadar istesem de, henüz sağduyumu kaybetmemiştim. Ve o

