Ayaklarımı yere vura vura yürüdüm. Bu kadar insan ne anlatıyor. Nereye gidiyor? Ne hissediyor? Ne yaşadı? Kaç acının içinden geçtim sana ulaşmak için... Leyla'yı ararken mevlayı bulan Mecnun gibi seni ararken belamı buldum. Gözlerimin kenarlarındaki kırışıklıklar arttı. Gözlerimin ışığı söndü. Ben yine yürümeye ben yine aramaya devam ettim.
Bugün Aslı ilk adımını attı. Minicik ellerini ellerimin hizasında tutarak. Hiç yardım almadan ama isterse alabileceğini bilerek. Biz de mi böyle başlamıştık güvenmeye... Bir kız çocuğuna sahip olduğumdan beri hiç bilmediğim duygulara sahip oldum. Birken beş oldum. Hiçken her oldum. Benim güzel kızım Aslı ve her zaman yanımda olan sen. Karşı daireye yakınlarda Eyşan diye bir kadın taşındı. O da bir anne. Kızı babasında kalıyormuş. Hafta sonları ziyaret
