Yanımda burnundan soluyan adamın, masanın üzerinde yumruk yaptığı elinin üzerine koymuştum elimi..
Dişlerinin gıcırtısını bile duyabiliyorken, karşısında hem babası hemde azılı düşmanıymış gibi duran ve hala dikkatle bize bakan adama yapabileceklerini kestiremiyordum..
" Burak sakin ol, çocukları alıp hemen gidelim buradan.. Sakın fevri davranayım deme.. "
Gözlerim salonda çocukların olduğu tarafı tararken, Ada'nın bize sırtı dönük bir yabancıyla konuştuğunu gördüm ve hızla yerimden kalkmıştım..
" Burak, çocuklar.. "
Hala tepkisizce babasına bakan Burağa başımı çevirdiğimde, tıransta olduğunu ancak idrak edebilmiştim..
Bu yüzden omuzuna elimi koyduktan sonra, dikkatini çekebilmek için sarsmak zorunda kaldım..
Bana dönen ve karanlığın her tonunu barındıran bakışları yüzüme boş boş ba
