"F*HİŞENİN BİRİNİ, P*ÇİYLE BERABER EVE Mİ GETİRDİN BOZKURT!"
Duyduklarım karşısında adımlarım duraksadı. Ben ne yapmıştım ki?
Bu hitabı hak edecek... Ne yapmıştım? Beni tanımadan nasıl böyle şeyler söyleyebilirdi? Babamın bir sözü vardı, bilirdim. Bunu sık sık derdi: İnsan olan tanımadığına dil uzatmaz. Uzatıyorsa ya cehaletindendir; ya da korkusundan.
Tiksintiyle bakıyordu bana. Donakaldım.
Beni küçük görmesi... Fazlasıyla sinirlerimi bozmuştu. Midemden yukarı doğru yükselen stresin sıvısı yutkunmama sebep olurken; ona saldırmamak için kendimi dizginledim. Daha önce dövüşmemiş değildim. Lise hayatımda da şimdiki sakin hallerimden eser yoktu. Kan beynime sıçramıştı ama bu evde zaten yenik durumda olduğum için ona vurmaya teşebbüs edemedim.
Sabırla soludurken gözlerimi yumdum.
Düne
