Kütüphane kapanma saatlerine girdiğinden bende rafları düzenlemek için işe koyulmuştum. Kafamı kurcalayan çok şey vardı öncelikle kurt adamların gerçek olması, bu nasıl mümkün olabilirdi hala daha aklım ermiyordu.
"Yardım lazım mı? Ben arka tarafı düzenledim."
"Hayır bitti sayılır." Dedim Seda'ya gülümseyerek. Sandalye çekip oturdu ve beni izlemeye başladı. Kafasında bir şey var gibiydi.
'Söylesem acaba garip bir tepki alır mıyım?'
"Bir şey mi söylemek istiyorsun ?"
"O nereden çıktı?" Dedi şaşkınca.
"Hiç öyle hissettim."
"Aslında evet şey-" dedi mırıldanarak ve lafı ağzında kem küm etti.
"Neyy."
"Okuldan biri seni seviyormuş da."
"Kim?"
"Ya sen tanımazsın aslında, şey benim için acaba onunla çıkar mısın?"
"Yok artık." Dediğimde masum masum suratıma bakmayı sürdürdü.
'Ah kabul
