Banyodan çıkıp üzerimi giyindim. Çiftleşme döneminden önce bugün son gündü. Herkes içeri kapanmadan önce son kez onlarla görüşmek iyi olurdu. En azından yokluğumuzu sezdirmemek için bu mantıklı olandı.
Nora benden önce uyanıp hazırlanmıştı bile. Bugün benimle kahvaltıya o da gelecekti. Her sene büyükler yeni eşlerini aileye tanıtırdı. Bu sene de o olacaktı.
"Hazırsan çıkalım mı?"
"Herkes sadece eşlerini tanıtacak değil mi?"
"Evet sadece o kadar, kahvaltı yapacağız sadece."
"Baban yumuşamıştı sanki, dün öyle dedin."
"Evet, bir garip davranıyor. Sanki aramızı düzeltmeye çalışıyor gibi."
"Sen peki? Bir şans verecek misin ona?"
Aynaya bakıp saçlarımı düzelttim. "Hayır. Bunu hak etmiyor."
Çocukken bana yaşattığı şeyleri öyle hemen unutacak değildim. Daha şimdi bile hayatı zehir etmişt
