Gece ilerledikçe Bozok yavaş yavaş derin bir uykuya daldı. Gamze, yanındaki adamın nefes alışverişlerini dinlerken, kendini onun yüzünü izlemekten alıkoyamıyordu. Bozok’un yüzü, uykunun verdiği huzurla yumuşamıştı. Göz kapakları hafifçe titriyor, uzun kirpikleri gölgeler oluşturuyordu. Alnında, gün boyu süren yorgunluğun izleri silinmiş gibiydi.
Derin nefes aldı. Genç adamın sert, keskin hatları şimdi daha yumuşak görünüyordu. Kaşlarının arasında beliren hafif çizgiler, uykunun getirdiği huzurla silinmişti. Dudakları hafifçe aralanmış, nefesi düzenli ve sakin bir ritimdeydi. Yüzünde beliren her bir çizgi, yaşadığı zorlukların ve çektiği acıların izleriydi. Ancak şimdi, uyurken, o güçlü ve koruyucu adamın içindeki savunmasızlığı görebiliyordu.
Nefes alıp verirken göğsünün hafifçe inip ka
