Evde yalnız kalan Gamze, salonun soğuk zeminine çöktü, bedeni hıçkırıklarla sarsılıyordu. Gözyaşları, yüzünün her bir yanını ıslatmış, gözlerini kızartmıştı. Bozok'un dışarı çıkıp kapıyı çarpmasıyla başlayan sessizlik, evin her köşesine sinsice yayılmıştı. Kalbi, korkuyla hızla atarken, nefes alışları boğuluyormuşçasına zorlaşıyordu. Her bir soluk alışı acı veriyordu; göğsünde bir ağırlık, sanki üzerine tonlarca yük binmiş gibi hissettiriyordu.
Bozok'un adımlarının yankıları hâlâ kulağında çınlıyordu, her bir adımında biraz daha derine batıyordu karanlık düşüncelerin içine. “Neden?” diye fısıldadı boğuk bir sesle, sesi boğazında düğümlenmişti. “Neden böyle oldu?” Kendi sorusuna cevap veremeden, bir sonraki hıçkırık dalgası onu yeniden ele geçirdi.
Dışarıdaki karanlık, içerideki korkuyla
