Evdeki sessizlik, gecenin koyu karanlığında bile hissedilebilir bir gerilime sahipti. Gamze, Bozok'un derin nefeslerini dinleyerek, adamın uyuduğundan emin olmaya çalıştı. Her şeyin hayati bir sessizlik içinde olduğu bu anlarda, yavaşça yatak odasından çıkıp, mutfaktaki eski telefonun olduğu yere doğru ilerledi.
Parmakları telefonun soğuk ahizesini tutarken titriyordu. Numarayı çevirirken, her tuş sesi, bu sessiz evde yankılanan bir davul vuruşu gibi geldi. Telefonun diğer ucundaki ses, "Acil durum hattı, size nasıl yardımcı olabilirim?" diye sorduğunda, Gamze'nin sesi zorlukla çıktı:
"Lütfen, yardım edin. Ben... tehlikede hissediyorum. Adresim..."
Tam o sırada, bir gölge sessizce onun arkasına yaklaştı. Konuşmasını tamamlayamadan, Bozok'un büyük eli ahizeyi kapattı ve telefonu sessizce
