Gamze, Bozok'un yanında, ağır ilerleyen kamyonun içinde oturuyordu. Urfa'nın eski sokaklarından geçerlerken, her bir köşede tanıdık bir yüz, bir kurtuluş umudu arıyordu ama boş sokaklar, bu umudunu her geçen saniye biraz daha yok ediyordu. Kimseler görünmüyordu; her şey sessiz ve terk edilmiş gibiydi.
Kamyonun sarsıntılı ritmi, Gamze'nin düşüncelerini de sarsıyordu. Nasıl olur da bu kadar hızlı, istemediği biriyle evlenebilirdi? Kafasında dönüp duran sorular, bu durumun mantığını, kurallarını arıyordu. Annesinin ve ailesinin onu merak edip etmediğini düşündü. Acaba onlar ne yapıyordu? Onu arıyor muydular, yoksa Bozok'un ona sağladığı 'koruma' bahanesine inanmış mıydılar?
Şehir merkezine vardıklarında hâlâ bu karmaşık duygular içindeydi. Kamyonun yavaşça durmasıyla kendini bir anda gerçek
