Karanlığın içinde, bir köşeye büzülmüş Gamze'nin nefesi buğulu camlara çarpıp geri dönüyordu. Eski bir kulübe, yılların ihmaliyle dökülen badanalar, yer yer kırılan tahtalar, bu evin yalnızca unutulmuş bir anı olduğunun kanıtıydı. Her bir rüzgarda inleyen ahşap, çatırdayan zemin, Gamze'nin korkusunu besleyen bir orkestraydı. Odanın tek penceresi, kırık cam kenarlarından süzülen soğuk rüzgarla, odanın kasvetli atmosferini daha da ağırlaştırıyordu.
Gamze, korkudan titreyerek kendini korumaya çalıştı ama gerçek düşmandan daha fazlası, kendi vicdanının yükü altında eziliyordu. Annesinin sürekli baskıları ve asla yeterince iyi olamama duygusu, onu sevdiklerine ihanet etmeye itmişti. Yengesine kurduğu tuzak, annesinin onayını kazanma çabasının bir sonucuydu, fakat şimdi tüm ailesi tarafından re
