Neredeyse burnuma değecek kadar büyümüş göbeğimle hareket etmek giderek zorlaşıyordu ancak doğumumun rahat geçmesi için mümkün olduğunca hareketli olmaya çalışıyordum. Dokuz aylık hamilelik serüvenimin sonuna gelmiştim ve oğlumun her an dünyaya merhaba demesi mümkündü. Ara sıra gelen hafif sancılar, henüz doğumun başlamadığının işaretleriydi.
Evin eski ama sevgiyle korunmuş merdivenlerine yaslanmıştım. Üzerimdeki uzun, açık mavi etek, hamileliğimin dolgun konturlarını nazikçe sarıyor, her adımda hafifçe dalgalanıyordu. Ayaklarımdaki rahat ayakkabılar, bu yeni yaşam döngüsünün son adımlarında beni destekliyordu. Yanımda, gelecek yeni üyemiz için özenle örülmüş bebek kazakları ve battaniyelerle dolu bir sepet vardı. Sepetin içindeki yumuşak dokular, parmaklarımın ucunda hafifçe titrerken, o
