2024 İstanbul
Vera
Tüm gün evin içinde öylece oturarak sıkıla sıkıla akşamı etmiştim.
Mert akşam yemeğinin ardından çok dayanamamış, içtiği ilaçların da etkisiyle derin bir uykuya dalmıştı.
Bense bu evdeki tek meşgalem uyuduğu için pencerenin dibinde oturmuş dışarıyı izliyordum.
Arslan hala gelmemişti.
Neredeydi bilmiyordum. Aslında merak etmem de yersizdi.
Arslan'a karşı hayatım boyunca baskılaymayı bir türlü başaramadığım merak onu gördüğüm ilk andan beri benimleydi.
Oysaki o, benin aklımdan bile geçirmemem gereken bir adamdı. Düşüncelerimi dahi ondan uzak tutmam gerekirken ben, ona hep yenik düşmüştüm.
Bahçeye giren arabaları görünce kalbimin ritminde ani bir değişim oldu. Arslan gelmişti.
Gözüm saate takıldığında gece ikiyi geçtiğini gördüm.
Bu saatte kadar kiminle o
