Her bir adımım diğerini kovalarcasına hızlı ve umut doluydu. Karanlığın içinde, ay ışığının soluk kılavuzluğunda ilerlerken, sonunda ormanın yoğun dokusunun seyrelmeye başladığını hissettim. Ağaçlar arasındaki boşluklar genişliyor, yıldızların görünümü artıyordu. Kalbim, özgürlüğün getireceği belirsiz ama büyülü hayallerle hızla çarpıyordu. Her şey çok güzel olacaktı. Buna tüm varlığımla inanmak istiyordum. Sürüden, kurallardan, beklenen rolümden kurtulduğum yeni bir hayat… Hevesle attığım her adım, beni kurtuluşuma biraz daha yaklaştırıyordu. En azından o an öyle zannediyordum. Ne de olsa hayat, sen planlar yaparken karşına çıkanlardan ibaretti değil mi?
Gökyüzü, doğu ufkunda soluk bir griye, sonra lavanta rengine bürünmeye başlamıştı. Şafak söküyordu. Fakat garip bir şekilde, ormanın iç
