845. Gün: Hatırlatıcı
-Geçmiş-
Odamın içinde gittim, geldim. Aklımdan geçen düşünceleri bir kenara bırakıp telefonumun ekranındaki saate baktım. Bir dakika kalmıştı ama bu sefer onu ilk ben arayamayacaktım. Arasam da açmayacağına emindim.
"Açar mı acaba?" Diye kendi kendime sorarken ekranda kocaman sıfır sıfırı gördüğümde hemen Bora'nın numarasına bastım ve içimden dualar ederek telefonun çalmasını dinledim.
O gittiğinden beri bir kere bile telefonuma cevap vermemişti ama içimde büyük bir umut vardı. Bu gece açacak ve konuşacaktık.
Telefon çalmaya devam ederken odamda yapamayacağımı fark edip sessiz adımlarla salondaki balkona ilerledim. Babam çoktan uyumuştu.
"Alo?" Sesi kulağıma dolarken balkon kapısını kapatıp yaslandım. Onu azarlamak ve buraya geldiğinde pataklamak istiyordum ama
