838. Gün: Dilek Ağacı
-Geçmiş-
"Sevgili dijital günlük. Biliyorum, normalde kağıda yazıp hep yanımda taşıyordum seni ama işler artık o kadar kolay değil. Duygularımı, kalbimi bıraktığım defterimi birinin açıp okuma ihtimali çok yüksekmiş bunu anladım. Bu yüzden artık bilgisayarda kimsenin bilmediği bir bloga yazıyorum hislerimi. Neyse, çok boş konuştum.
Bora'yı özlüyorum. Çevremde olmasına o kadar alışmıştım ki birkaç haftalık tatilinde bile çok özlüyorum. Sanki onu görmediğim her gün daha da kötü geçiyor, sol yanımda oluşan anlamsız sızı daha da artıyor. Benden koptuğunu hissediyorum her geçen gün ve ben ne yapmalıyım bilmiyorum. Aramalarıma ya da mesajlarıma cevap vermiyor. Kötü anında yanında olamıyorum. Oysa ki hep yanında olurdum ama artık bunu engelleyen şeffaf bir bariyer var san
