Selim, üç gün süren yorucu yolculuğun ardından nihayet İstanbul’a varmıştı. Tren, kalın metal tekerleklerinin raylara sürtmesiyle sert bir sarsıntıyla durduğunda, Selim derin bir nefes aldı. İstanbul’un kendine özgü havası, tuzlu deniz kokusu ve uzaktan gelen ezan sesleri bir anlığına içini ferahlattı. Ancak kalbinde taşıdığı acı, içini kemiren düşünceler bu huzuru hemen gölgede bırakıyordu.
Ali’nin ölümünü Ayşe Hanım’a nasıl anlatacağını bilmiyordu. Kardeşini toprağa vermişti, sevdiği kadını kaybetmişti ve şimdi biricik kızıyla hayata yeniden tutunmaya çalışıyordu. Ancak önünde uzun ve sancılı bir süreç vardı.
İstasyondaki kalabalık telaş içinde hareket ederken, Selim dikkatlice yanındaki Fransız kadına ve kucağındaki kızına baktı. Kadının gözleri yorgundu, ama bir annenin şefkatiyl
