Sabahın ilk ışıkları ağır ağır mahalleyi aydınlatırken, gecenin izleri hâlâ hissediliyordu. Yangının çıkardığı dumanın kokusu havada asılı kalmış, mahalleli ise yorgun ama şükrederek yeni bir güne uyanmıştı. Kuş cıvıltıları, sabah ezanının huzur veren sesiyle birleşiyor, sanki yaşanan felaketin üstünü örtercesine mahalleye dinginlik yayıyordu. Evlerin bacalarından süzülen ince dumanlar, mutfaklardan gelen ekmek ve taze çayın kokusuyla birleşerek sıcak bir sabah atmosferi yaratıyordu.
O akşam herkes yorgunluktan erkenden uyumuştu. Ahmet’in bileğindeki sızı gece boyunca azalmış, sabaha karşı neredeyse geçmişti. Ancak asıl mesele Ahmet’in değil, Selim’in durumuydu. Selim’in ağır yaraları vardı ve iyileşmesi için birkaç gün dinlenmesi gerekiyordu. Bu süre boyunca birisinin ona yardımcı olma
