### **Zamanın Sessiz Akışı**
**Günler, aylar ve yıllar geçmişti.** Selim’in hayatı yavaş yavaş düzene girmiş, eski yaraları kabuk bağlamıştı. **Küçük Isabelle artık bir buçuk yaşındaydı.** O, babasının dünyasındaki en büyük ışık, en değerli varlıktı. **Her sabah, minik elleriyle babasının yanağına dokunuyor, gülümsemesiyle evin içini aydınlatıyordu.**
**Ayşe Hanım’ın gözleri hâlâ görmüyordu.** Fakat torununun kahkahalarını duyabiliyor, onun minik adımlarının çıkardığı sesi bile kalbinin derinliklerinde hissedebiliyordu. **Görmese de torununu tanıyordu.**
Bu süreçte Ahmet de işlerini büyütmüştü. **Ancak bu başarının arkasında Selim’in büyük bir emeği vardı.** Ahmet, Selim’in zekâsına ve çalışkanlığına güvenmiş, ona ortaklık teklif etmişti. Selim başta kabul etmek istememişti; **çün
