Ahmet, **kollarındaki Leyla’ya bakarak** ağır adımlarla evin yolunu tuttu.
Arkasında **Selim’in sigarasından çektiği derin nefeslerin yankısını** duyuyordu.
Gece, Ay ve yıldızlar haricinde hiçbir tanığa sahip değildi. **Sokaklar sessiz, rüzgâr bile durgundu.**
Ahmet’in içi sıkılıyordu. Leyla’nın yüzüne her baktığında, **genç kızın gece yaşadığı kâbusu kaldırabilecek mi, bilmiyordu.**
**Onun gibi bir meleğin böylesine vahşi bir olayla sarsılması, Ahmet’in içinde fırtınalar koparıyordu.**
Eve vardıklarında, **içeride her şey sessizdi.**
**Ev ahalisi çoktan uykuya dalmıştı.**
Ahmet, kapıyı usulca açıp **Leyla’yı dikkatlice içeri taşıdı.**
**Ayaklarının ucuna basa basa, nefesini bile kontrol ederek yürüdü.**
Oturma odasına vardığında, yumuşak bir hareketle **Leyla’yı
