Gözlerimi açtığımda üzerime bir battaniye serilmişti ve içerisi sıcacıktı. Kısık gözlerimi karanlıkta gezdirip Eymen bozuntusunu arasam da bulamadım. Şömine ateşinin ışığı da olmasa içerisi zifiri karanlık olacaktı. Yavaşça ayağa kalkıp duvarda lambanın düğmesini arasam da bulamamıştım.
"Hay lanet!" diye fısıldayıp biraz daha yokladım. Ben daha ne olduğunu anlamadan ışıklar bir anda açılmıştı ve Eymen elindeki tepsiyle karşımda dikiliyordu. Çığlık atmamak için son anda kendimi durdurup baş parmağımı damağıma atıp kafamı arkaya ittirdim.
"Özür dilerim güzelim, korkuttum."
Kulaklarım onun sesini işitince bakışlarımı ona çevirdim. Elindeki tepsiyi kenardaki sehpaya koyup beni tekli koltuklardan birine oturttu. Montumun fermuarına eli gidince kaşlarımı çatıp onu durdurdum.
"İçerisi yeterin
