2 ay sonra Rusya:
İki bardak viskiyi arka arkaya yuvarladıktan sonra, bardağını sertçe sehpanın üzerine bıraktı Vladimir. Gözleri önündeki bilgisayar ekranına takılıp kalmıştı, parmakları öfkeyle masanın kenarını kavrıyordu. Şifresini çözemediği bilgisayar, son zamanlarda zihninde dönüp duran karanlık bir bulmacanın en çetrefilli parçasıydı. Aylardır çözemediği bu şifre, kafasında büyüyen bir düğüm gibi sabrını tüketiyor, canını sıkıyordu. O an bilgisayarı pencereden dışarı fırlatmak istedi ama bu öfkenin bir çözüm olmayacağını da biliyordu.
Bir türlü ulaşamadığı cevapların boşluğunda kaybolurken, parmaklarını alnına bastırdı. Ağrı, beyninde yankılanan bir çekiç gibi büyüyordu. "Ne saklıyordum?" diye mırıldandı kendi kendine. "Bu kadar önlem alacak kadar ne kadar önemli bir şey olabilir
