Gece Melis eve gelmeden önce ben çoktan uyumuştum. Sabah gözlerimi açtığımda kendimi daha iyi hissediyordum. Yüzümde gülümseyen bir ifade vardı.
Mutlu bir şekilde gerindim ve doğrularak yatağın içinde oturmaya başladım. Uzun süredir kendimi bu kadar iyi hissetmiyordum. Üstelik kendimi dinç hissediyordum. Yorgunluğum geçmiş gibiydi.
Cep telefonumu elime alarak mesaj gelip gelmediğini kontrol ettim; mesaj filan yoktu. Ekran kilidini kapattım, ekranda Efecan’ın dün akşam kendisini çektiği fotoğraf vardı. Gülmeden edemedim. Kendi fotoğrafını çekip ekran kilidime koymuştu, başımı iki yana salladım.
Ayaklarımı yataktan sarkıttım ve lavaboya gittim. Ev sessizdi, Melis gece eve gelmiş miydi acaba? Ev sessizdi, vestiyere baktığımda dün üstündeki kaşe kabanı asılıydı. Eve geç gelmişti galiba, ses
