“Oldu mu?”
Telefonumun ışığını kapatarak prizin yanına gittim ve ışığı yakmak için düğmeye bastım.
Işık yanıyordu.
“Tamamdır! Çok teşekkürler.” dedim. Efecan “Rica ederim!” dedi ve dikkatli bir şekilde sandalyenin üstünden indi. İlk defa evime geliyordu. Yanaklarımı yine ateş basmıştı.
Efecan ayakta dikiliyordu, saat sekize geliyordu. Hala daha akşam yemeği de yememiştim. Gülümseyerek Efecan’a baktım, “Akşam yemeği yedin mi?”
“Hmm, hayır.” dedi utangaçça gülümseyerek.
“Mükemmel, ben de yemedim henüz.” dedim. O bana, ben ona bakakaldık bir süre. İkimiz de biraz utangaçtık, nedenini bilmiyordum ama biraz da gergin gibiydim.
Derin bir nefes aldım, Efecan hala ayaktaydı. “Oturmak ister misin biraz?” diye sordum. Efecan etrafa baktı böylece, içeriye ilk girdiğinde etraf karanlık olduğu i
