Uzun zaman sonra yeniden üniversitenin koridorunda yürümek bana biraz garip gelmişti. Her ne kadar İktisat Fakültesi mezunu olmasam da Melis’i görmek için ben de buraya gelmiştim bir zamanlar... Şu an yeniden burada olmak bana tuhaf geliyordu. Zamanda yolculuk yapıyormuşum gibiydi. Bu nostaljik zaman için Efecan Bey’e teşekkür etmeliydim...
Etrafı büyük bir merak ve ilgiyle izliyordum. Zaman sadece beni değiştirmişti, bina hala beş yıl önceki gibiydi. Bense, çok değişmiştim. Onlu yaşlarının sonu, yirmili yaşlarının başındaki Nur eskiden daha enerjikti. Daha fazla şeyle mücadele etmesine rağmen, daha genç ve dinamikti. Hayata sımsıkı sarılmış, bütün kaygı ve endişelerine rağmen yine de büyük bir yaşam sevinciyle doluydu. Şu anki Nur, beş yıl önceki Nur’a göre daha refah bir hayat sunuyordu
