“Melek, benim hayatımda başka biri var.” dedi Efecan Bey sabır dilenir gibiydi. Ardından babası ve dedesine döndü, “Onunla barışmadık. Melek de gidiyordu zaten.” dedi bastıra bastıra. Turuncu saçlı adam, Melek’i kolundan çekiştirse de Melek bir türlü hareket etmiyordu.
“Kim?” diye sordu sadece. “O mu?” dedi eliyle beni işaret ederek. Kaşlarımı çattım, bu kadının benimle ne alıp veremediği vardı? Efecan Bey’in dedesi ve babası da merakla bana bakmaya başlamışlardı. Gitmeyen çalışanlar ise fısıldaşarak bana bakıyorlardı. Konu nereden nereye gelmişti. İtiraz etmek için ağzımı açacağım zaman, “Efecan?” dedi dedesi. “Doğru mu bu?” Ağzımı geri kapattım.
Yerimde huzursuzca kıpırdandım. Efecan Bey’in kısık sesle “Yapacak bir şey yok.” dediğini duydum.
“Evet.” dedi. Belimdeki kolunu hissettiğimd
