22. BÖLÜM
Yavaşça uyandım, odada sabah ışığı yayıldı. Kılıç hâlâ uyuyordu, derin ve huzurlu. Kalkmaya çalıştım ama tam hareket ederken gözlerini hafifçe aralayıp, uykulu bir şekilde mırıldandı:
“Yasemin... nereye?”
“Biraz hava alacağım,” dedim utangaçça, sesim hafif titredi.
Kılıç gözlerini açtı, hafifçe gülümsedi. " Benim içinde al lütfen, ben kokunla uyumaya devam edeceğim. "
Balkona çıktığımda, sabah olmasına rağmen bir koşturma vardı konakta. Bu gece için hazırlanıyordu her şey...
Gece, konağın taş avlusuna çökmüştü. Işıklar titreyerek duvarlara vuruyor, kadın kahkahaları ve davul sesi birbirine karışıyordu. Aynanın karşısında kırmızı bindallımın içinde öylece duruyordum. Bir parçam heyecanlıydı… ama diğer parçam? Onu tarif bile edemem.
Kapı aralandı, Rojda başını uzattı.
“Ya
