28. Bölüm: KOL GEZEN KAN
İrice açıldığında emin olduğum gözlerim Efdal'in üzerinde oyalandı. Sinem de bana varlığını hissettiren ve huzursuzluktan başka bedenime bir şey katmayan, adını dahi bilmediğim, kelimeleri doğru seçip anlatamadığım duygu kabardı. Öyle büyük hacim kapladı ki nefes alamadığımı dahi hissettim. Söylediğim yalanı, onunla konuştuklarımı hiçe sayarak, devam ettirmesi bana kendimi değerli değil aksine değersiz bir varlıkmışım gibi hissettiriyordu. Belki de şu televizyondaki kötü, birbirini seven iki insanın arasına giren, kadın bendim. Üzerime kondurduğum sıfata kendim lanet ettim. Ne zamandır böyle gurursuz ve onursuz olmuştum sahi? Temizlik ve saflığı ruhumdan, bedenimden söken, beni Efdal'e olmam gerektiğinden fazla yaklaştıran anın dönüm noktasını hatırlamaya çalışmak için zihnimi zorladım.
- Yazar
