27. BÖLÜM: FECR (*tan yerinin ağarması*)
AYZA'DAN Alnıma yapışan saçların verdiği rahatsızlıktan dolayı gözlerimi açtım. Efdal'in bana bakmasıyla kısa süreliğine korkuyu bedenimde misafir ettim ve irkildim. "Tövbe estağfurullah. Sabah sabah ne yapıyorsun burada?" Dün uyumamasını ben istemiştim fakat cidden bu kadar saat uyumammış mıydı? "Yani, biliyorum sana uyuma dedim de keşke ben uyuduktan sonra uyusaydın. Tüm gece nasıl dayandın?" diye sordum hayretle. "Senin için endişelendim, bundan dolayı uyumadım. Kendini suçlu hissetme." Ses tınısı uykusuzluğun her zerresini üzerinde taşıyordu. Yüreğim burkuldu. Zaten kendisi de rüyalardan dolayı yeterince uykusuz kalıyordu, belki de uzun zaman sonra ilk defa huzurlu uyuyacaktı fakat ben onun içerisine, tabiri caize, etmiştim. "Yorgun görünüyorsun." Vicdanın kırıntıları sesime karışt
- Yazar
