-Beni mi bekliyordunuz?
Adeta afallamış gibi görünürken beni beklediğini söylemesine şaşırmıştım. Işığı tamamen yakarken ben de az önce devrilmiş olduğum koltuktan kalktım.
Kolundaki saate baktı, ardından koltuğun üzerinden ceketini aldı ve cevap verdi.
-Evet. Geç kaldınız.
Odadan çıkarak koridorun da ışığını yaktı.
-Aç mısınız?
Diye sordu sanki her gün bu eve geliyormuşum gibi. Her gün birlikte yaşıyormuşuz gibi. Neden geldiğimi, ne zaman karar verdiğimi sormamıştı bile.
Yine de yanıtlamaya mecbur kılan bakışlarından dolayı sorusuna cevap verdim.
-Biraz.
Oturma odasının hemen karşısında bulunan mutfağın ışığını açtı.
-Geçin lütfen. Üstümü değiştirip geliyorum. Makarna yer misiniz?
Güldüm. Bu koca adam bana makarna mı yapacaktı? Geçenki kahvaltı hadi neyse de, makarna
