❗Onun Babası Benim❗
Bekir’in kapıdan girmesiyle Zervan’dan hızlıca uzaklaştım. Kalbim hala boğazımda atarken, ellerimi heyecandan nereye koyacağımı bilemeyip üstümü başımı düzeltir gibi yaptım. Yüzümün alev alev yandığına yemin edebilirdim ama bakışlarımı yerden kaldıracak cesaretim yoktu. Bekir, o her zamanki patırtılı haliyle Zervan’a yaklaşarak sarılınca, Zervan acıyla karışık bir inilti koyverdi. "Yavaş oğlum yavaş..." diye mırıldandı Zervan, dişlerinin arasından. "Daha yeni uyandık, sen bizi mezara erken göndermeye niyetlisin." Bekir, heyecandan ne yaptığının farkında olmayarak geri çekildi, gözleri parlıyordu. "Kusura bakma abi, valla öldük öldük dirildik dışarıda. Seni böyle kanlı canlı görünce dünyalar benim oldu!" Sonra bakışları bir an bana kaydı. Bekir’in omuzları hafifçe düştü, yüzündeki o muzi
- Yazar
