Yalanlar insanın sarsılmaz güvenini paramparça edebilirdi. Kırılmaz dediği kalbini birden dağıtıp elleri arasına da verebilirdi. Ve bu hayatta en çok güvendiği insandan aldığı darbeyle yerle bir olabilirdi. En beklemediğiniz anda, en beklemediğiniz kişiden…
Güven bir uçurum gibidir ve biz, hepimiz artık o uçurumun kenarında dolanıyorduk. Her birimiz birbirinden bir şeyler gizler olmuştuk. Şimdi bunlardan biri patlak vermiş, babam Mert’in evlendiğini öğrenmişti. Bunu nereden öğrendiğini bir türlü kestiremezken karşımdaki öfkeli gözleri bir anda beni buldu. O gözlerde gördüğüm tek şey hayal kırıklığıydı. Onu hüsrana uğratmıştım.
-Peki ya sen Kardelen. Sen kızım. Benden nasıl saklayabildin böyle bir şeyi?
Bu sefer öfkeden uzak sesi, kırgınlıkla bezenmişti. Babamı ilk defa kırmıştım. Ba
