Okuduğum kitabın son sayfasını da bitirince kapağını kapatarak, kendime oluşturduğum küçük kütüphaneme geri koydum. Hüzünlü gözlerim duvara daldığında bir süre öylece durdum, okuduğum kitaptan dolayı. Sonu nasıl biterse bitsin beni her türlü etkisi altına alırdı zaten.
Banyodan çıkan Dilara yanıma oturarak kollarını bana sardı ve başını omzuma yasladı. Kedi gibi sırnaşmasına gülümserken sessiz konuşmasını dinledim.
-Bu birkaç gündür seni o kadar özledim ki… Çok da üzüldüm zaten senden sakladığımız için.
Evlilik konusu tekrar açılmışken sesine yansıyan pişmanlığıyla anında sarılmasına karşılık verdim.
-Üzülme…Çünkü ben asıl o zaman üzülürüm. Ben de ayrı kaldık diye kötü oldum. Böyle olmamalıydı ama hepimize ders oldu işte. Daha da bırakıp gitmeyiz birbirimizi.
Başını onaylarcasına
