Kapıdan gelen silah sesiyle kapı aniden açıldı. Demir'i görmek bütün acılarım gitmesine sebep oldu. Onun varlığını hissetmek bile bana yetiyordu. Derin bir nefes bırakıp kendimi geri doğru bıraktım.
Demir'i aniden yanıma geldi. Eğildi, korkulu gözler bakıyordu. Elindeki silahı beline koydu.
"Ezgi iyi misin?" Melis'in koyduğu ceketi kaldırıp yaramı kontrol etti. Sanki bacağım donmuş gibiydi. Bedenim artık kontrol dışıydı. "Ezgi!"
"Canım acıyor Demir." Demir yavaşça beni kucağına aldı. Boğazım kurumuştu, konuşamıyordum. Elimi Demir'in omzuna koydum. Başımı boynuna gizledim. Demir dikkatli bir şekilde beni evden çıkardı. Hemen mahallenin başında araba vardı. Demir'in üzeri de kan içinde kalmıştı. Kanın kokusu midemi bulandırıyordu.
"Sana kaç kere söyledim. Ama her ne zaman beni dinled
