Büşra, bir süredir Emel ile birlikte yaşadıkları evlerinin, kapısının önünde yaklaşık yedinci kez zile basarken; dördüncü kez Emel'in numarasına karşılık duyduğu "Aradığınız kişiye şuan ulaşılamıyor..." şeklinde tekrarlanan operatörü dinledi. Emel'in telefonu kapalıydı tıpkı evin kapısı gibi. Bir umut, oradan çıkıp Emel'in artık hevesini aldığına inandığı pastahaneye gitti Büşra. Pastahane Emel'in yanında çalıştırdığı pasta ustası tarafından açılmış, servise bakan genç çocuk da yerleri paspaslıyordu. Ve Emel yoktu, Büşra'nın aldığı cevaplara göre de hiç gelmemişti. Bir sıcak çay eşliğinde bir süre beklemeyi düşündü ise de vazgeçti Büşra, Emel; bu saatte nerede olabilirdi? Timuçin'e gitme ihtimalini geçirdi kafasından bir an, ama sonra vaz geçti. Adam onu görmek isteyecek kadar aptal değild
