Bölüm 10
289 Kelimeler
-Radioactive-
*Sanem*
Gergin bir şekilde asansörden indik ve 1713 no.’ Lu odaya doğru gittik. Telefonda Alaz’ ın verdiği numara buydu, yürürken Deniz’ i kendime çektim.
“Tuzak.”
“Biliyorum, bu Alaz’ ın hayatta olduğu gerçeğini değiştirmez. Sesini duyduk.”
“Önceden kaydedilmiş olabilir.”
“Olmayadabilir.”
“Silahın var mı?”
“Var. Sen uzak dur sadece odaya gireceğim.”
“Benim de silahım var arkanı kollarım. Ayrıca bu ilk işim değil. Bunu bildiğini sanıyordum.”
Deniz kısa ve keskin bir bakış attı, söylediğine göre önceden yaptığım pis işleri biliyordu, bunu sorun etmezdi. Arkamı dönüp müdüre baktım.
“Güvenlik için oteli tahliye etmenizi isteyeceğim, siz dahil.”
Müdür başını sallayıp birkaç görevliye emir verdi ve bize 5 dakika içinde bütün otelin boşalacağını söyledi.
“Polislik ha?”
Deniz bu cevabı olmayan soruya şaşkınlıkla baktı.
“TP9, iyi silahtır.”*
Silahımı çıkarıp Deniz’ in arkasına konumlandım.
“Sanem.”
“Hı?”
“Bak o yaşamıyor olabilir, sakin kal tamam mı?”
“İçeri girelim artık.”
Deniz hızlıca kapıyı açıp avcı pozisyonu aldı, benimle hep esprili konuşan bu adamın “polis” halini görmek enteresandı. Bunları düşünürken ben de sırtımı onun sırtına doğru verip diğer tarafı kolladım. İçerisi karanlıktı ve uzun süredir havalandırılmadığı belliydi. Müdürün dediğine göre bir çift beş gün önce gelmiş, bir hafta kalacaklarını ve rahatsız edilmek istemediklerini söylemişlerdi. Odaya her gün iki öğün yemek getirilmiş ama asla odanın içine girilmemiş veya çiftin dışarı çıktığı görülmemişti. Fakat odada kimse yok gibi görünüyordu, hızlıca yatak odasına doğru ilerledik.
“Baksana.”
“Nereye?”
“Yatağın üstüne, bir kutu var.”
“Yaklaşma sakın.”
“Eee… Bombalardan anlar mısın Deniz Bey?”
*TP9 polis kullanımı için üretilmiş özel seri bir silah türü
Bölüm Sonu~
- Yazar
