Pazar günü beni evime bırakan Fırat'la tüm hafta boyunca görüşememiştik. Her konuşmamızda bahsettiği o büyük davaya az kaldığını ve çok çalışması gerektiğini ifade etmişti. Neyseki bugün günlerden cumaydı ve biz günler sonra görüşecektik.
Okuldan çıkmak, karnımı doyurmak derken anca eve gelebilmiştim. Aralık ayının ortalarına ulaşmaya çok az kalmışken, havadaki serinlik son iki gündür esip duran poyrazla daha da artmıştı.
Eve gelir gelmez kombinin derecesini yükseltip, hemen kendimi yatak odasına attım. Pijamalarımı giyer giymez de yatağıma uzanıp uykuya daldım.
Uykumu bölen ses yastığımın altındaki telefondan geldi. Gözlerimi aralayıp, uyku mahmurluğuyla elimi yastığın altına kaydırdım. Homurdanarak aldığım telefonu gözlerime yaklaştırıp ekrana baktım.
'Özlenen' arıyor...
Gözler
