10 Bölüm

983 Kelimeler
Arabada ikimizde başbaşa giderken yanımızda kimse yoktu annemler kayınvalidemler diğer arabayla gitmişti ve bizi yusuf ile baş başa bırakmışlardı annem biraz tereddüt etse de sonunda karar kılmış beni yusuf ali ile göndermişti bende tereddüt etmiştim tamam nişanlı olabilirdik ama sonuçta hala evlenmemiştik ve na mahremdik başımı ona çevirdiğimde sinirli yüzünü gördüm tam yarım saattir aynı yüz ifadesi ile arabayı sürüyordu ben burda olduğum için mi böyleydi anlam veremedim ben bir şey yapmamıştım başka biri bile yapmışsa şimdi burda bu yüz ifadesi ile beni korkutmasına gerek yoktu ama neden sinirlenmişti aklıma takılan buydu öyle sinirlenerek yüzünü asacak birine benzemiyordu ama onu daha tam olarak tanımadığım için hemen bir şeye karar vermek doğru değildi Onunla konuşmak için ağzımı açacağım anda aramızdaki kasvetli havayı bir telefon sesi bozmuştu cebinden telefonunu çıkarırken bile bir an olsun yüzüme bakmamıştı keza bu arabaya bindiğimden beri o zaman siniri banaydı derdi neydi anlayacaktı şimdi telefonda bir kaç cümle kurduktan sonra kapatmış telefonu sertçe ortada bulunan küllük ün yanına atmıştı "Bir şey mi oldu."dedi kaşlarını çatıp adama meraklı bakışları ile bakarken o hala göz teması bile kurmuyordu "Ne gibi."dedi sert sesiyle yusuf ali sinirliydi çünkü o yorumu silmemiş o adamları engellememişti o nişanlı biriydi ona göre davranması gerektiğini bilmesi gerekti o olaydan sonra hala o adam ona yorum yapabiliyordu ve gülay hanım zahmet edip onu engellememişti bu konuda ona çok sinirliydi "Neden suratını asıp sinirli bir şekilde arabayı sürüyorsun sebepsiz bir şekilde o zaman."dediğinde sesinin kırgın çıkmasını engeliyemedi kendisini suçlu hissediyordu bilemediği bir şekilde resmen hayal kırıklığına uğruyordu tam diyordu ki iyi bir insan buldu ama yok hepsi birbirinden berbattı "Sinirli değilim arabayı böyle sürüyorum."dediğinde kadının oflama sesi ile bakışları kısa bir an ona dönmüştü ona hayal kırıklığı ile bakıyordu onun bakışları altında daha fazla sinirlendiğini hissediyordu sinirle kadına baktığında arabayı kenara çekmesini istiyordu "Çek arabayı bir kenara ineceğim."dedi daha fazla bu tavırlarına katlanmayaktı onu suçlu gibi göstermesine gerek yoktu canını yakmak mı istiyordu kalbini kırmak mı istiyordu böyle bir planı varsa çok başarılı ilerliyordu Adam sinirle arabayı kenara çekmişti ormanın yanındalardı köy burdan bir saatlik uzaklıkta bulunuyordu araba durduğunda adam kemerini sinirle boynundan çekip çıkarmıştı eliyle direksiyonu sıkarken onun naif sesini duymuştu "Sebebi ben miyim ben burda olduğum için mi bu kadar sinirlisin eğer bunun içinse."parmağındaki yüzüğü baktı ağlamak istediğini son şeydi yüzüğü çıkarıp adama vermek için uzatmıştı"Al bu yüzüğü git sevdiğin yaşı yaşına huyu huyuna uyan birine ver ben sana uygun değilim."diyip yüzüğü adama uzatırken adamın sinirli öfkeli bakışları ona dönmüştü "Tak o yüzüğünü bir daha da çıkarsa dönüşü olmayan bir yola gireriz."dedi davudi sesiyle bu kız her olayda eğer yüzüğünü çıkarıp ona verirse gerçekten tahmin bile edemeyeceği şeyler olurdu "Başka biri mi var."dediğinde sesi titrememişti "Yok." "O zaman neden böyle davranıyorsun." "Sorun sensin tamam mı sorun senin eski sevgilin anladın mı bunu mu duymak istiyorsun tamam o zaman iyi dinle eğer benimle evleneceksen ona göre davran eski sevgilin sana sosyal medyadan yavşayıp böyle şeyler yapıp eğer sende tepkisiz kalırsan işimiz şu an burda biter." dediğinde bakışlarından alev fışkıracak gibiydi bu hayatta en nefret ettiği şey buydu kıskançlık eğer o kıskanırsa dünyayı birbirine katardı dozunda istiyordu fazlası ona yan etki yapardı şimdi de olduğu gibi "Sen şaka mısın ben sosyal medyada yatıp kalkmıyorum benim bir hayatım var benim işlerim var sabah saat altıda kalkıp akşam saat dokuzda yatan biriyim ineklerim var tavuklarım var küçük bir bahçemiz var ve tabiki sorumlu olduğum bir ev annem babam var tabi şimdi de evlilik sürecindeyim çeyiz yapıyorum satıyorum ben her gün sosyal medyada kim bana yorum yapmış diye girmiyorum sinan olacak şerefsizden bile haberim yok eğer olsaydı emin ol senden önce silerdim bana bu kadar kızacağını bilmiyordum özür dilerim."dediğinde adamın yüzüne kırgınlık ile bakıyordu gerçekten bunun için miydi bu kadar tavır keşke ona sorsaydı kendisinin haberi bile olmadan ona böyle davranması hiç hoş değildi emniyet kemerini açtı kapının kulpunu açmaya yeltenirken adamın ona doğru uzanıp engel olması ile geriye çekilmişti ama ikiside daha da yakınlaşmıştı biri kırgın diğeri ise üzgündü "Bırak beni." "Özür dilerim." "Onca şeyden sonra özür mü diliyorsun keşke ilk önce bana açıklama yapsaydın emin ol bilseydim sosyal medyayı bile kapatırdım."diyip çantasından telefonunu çıkardı şifresini girdi ve i********: girdi yorumlara baktı onun yorumunu gördüğünde kaşları çatılmıştı hemen iki tane şerefsizi engellememişti telefonunu karşısında ona bön bön bakan adama uzattı "Al bak rahatız olduğun bir şey varsa sil aynı şeyleri yaşamak istemiyorum eğer bir daha böyle şeyler yaşayacaksak bitsin."dediğinde sinirliydi ki sinirli olduğu zamanlarda ne dediğini bilmiyordu haklı mıydı haksız mıydı hiç bilmiyordu "Ben sana değil o adamlara güvenmiyorum." dediğinde kadın ona gülmüştü hadi ya ordan gülüşü atmıştı ona güvenmiyordu ona uzattığı telefonu aldı ve kapatıp ona geri uzattı bakacak bir şey yoktu dediği gibi ona güveniyordu Gülay bir şey söylemdi telefonunu adamın elinden aldığı gibi başını ve bedenini yan çevirmişti daha fazla yüz göz almaya gerek yoktu yüzü düşmüştü sağ gözünden akan yaşı hemen eliyle sildiginde adamın sesini duydu ama bir tepki vermedi onunla konuşmak istemiyordu "Gülay." "Lütfen bir şey söyleme sadece beni eve bırak sonra konuşuruz."dediğinde eliyle çantasını sıkıyordu adam onu duymuş olmalıydı ki arabayı çalıştırmış yoluna devam etmişti Adam sessizce arabayı sürürken bir yandan ise kadına bakıyordu küsmüş müydü neydi şimdi bu onunla konuşmuyordu az önce aynısını kendisi yapıyordu şimdi de Gülay aynısını yapıyordu hızlı bir şekilde asfaltlı yolu bitirmiş mıcır yolda giderken aklı hala yaptıklarındaydı kızın canını mı yakmıştı öyle yapmıştı canı fazlasıyla sıkındı öyle böyle derken düşününceler eşliğinde yolu bitirmişti arabayı evin önüne gelmeden durdurmuştu gülay kemerini çıkarmıştı Ali'nin yüzüne bakmadan elini kilidin üzerine koyduğunda adamın kolundan onu çekmesiyle hafif bir çığlık atmıştı ne yapıyordu bu adam "Ne yapıyorsun sen bırak beni biri görecek."dediğinde adam umursamadan alnına bir öpücük kondurmuştu "Özür dilerim."demişti geçenki gibi onun yaptığı gibi dudakları hala alnının üzerindeyken elleri bu sefer yanağına gitmişti yüzünü yüzüne yakınlaştırdı gözlerinin içine baktı çok pişmandı o anki sinirle bir salaklık yapmıştı "Uzun zamandan sonra ilk defa birine bu kadar güvendim güvenimi boşa çıkarma ali."diyip adamın elinin üzerine elini koyup geri çekti "Bir daha asla."demişti adam kadına tebessüm ederken
Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE