1 ay sonra...
İlk günler her şey çok güzeldi. Alaz yanımızdan hiç ayrılmadı. Uyurken bile kızımızı izliyordu. Aramız düzelmeye başlamıştı. Şermin kucak dolusu hediye ile gelip kızımı gördüğünde sanki daha önce hastanede görmemişte, ilk kez görüyor gibi durup durup ağlamıştı. O günden beri sık sık geliyordu. Asla anne olamayacaktı ama kendini anneanne olarak hissetmişti. Bana hediye gönderen ve yeni sevgilisi ile Türkiye' de tatili yapmayı düşündüklerini, geldiğinde bize mutlaka uğrayacaklarını söyleyen öz annemden daha fazla anne olduğu kesindi.
Eve geldiğimizden dört gün sonra Alaz' la konuşmak istediğimi söyledim. Kızımızın sağlık durumu nedeniyle bizi zorlu bir süreç bekliyordu. Ona bütün kaygılarımı korkularımı anlattım. Artık daha fazla kayıp istemediğimi de. Bunun için her şeyden
