57. Bölüm: Gerçeğin Ağırlığı
Demir, Serra'nın çadırdan çıkıp gitmesinin üzerine çöken sessizlikte, bir heykel gibi hareketsiz kaldı. Onun son sözleri, strateji masasındaki kurumuş su lekeleri gibi zihninin her köşesine kazınmıştı. "Bir daha asla bana dokunma." Bu bir yasaktı, bir sınırdı. Ama arkasından gelen, "Çünkü eğer bir daha dokunursan, bu 'nefret' için değil, 'sevgi' için olacak" ifadesi, bu yasağı bir tehdide dönüştürüyordu. Bu, savaş ilanından daha beter, bir gerçeklik ilanıydı. Serra artık kurban rolünü oynamıyordu. Ayağa kalkmış, küllerinden doğmuş ve eline geçirdiği tek silahla –acımasız bir dürüstlükle– savaşa hazırlanıyordu.
İçindeki canavar, bu düşüncelerle huzursuzca kıpırdanıyordu. Öfke, bir kaçış yolu, bir mazeretti. Sevgi ise, kabul edilemez bir zayıflık, ihanetin ta k
