“HALA-YEĞEN”
623 Kelimeler
HAZAR SARUHANLI
Doktor gözlerimin içine bakarak konuştu:
“Geçirdiği trafik kazasını hatırlamıyor. Hatırladığı tek şey çocukluğuna dair küçük, kısa bir anı sadece…”
“Nasıl yani hatırlamıyor?!” Diye yeniden sordum doktora. “Beyninde ciddi bir hasar mı var?”
“Yaptığımız tüm tetkiklerin sonuçları geldi,” dedi. “Öncelikle şunu söyleyeyim; beyinde herhangi bir yapısal hasar tespit etmedik. Ne kanama var, ne ödem, ne de kalıcı bir doku zedelenmesi.”
Gözlerimin içine baktı, özellikle bunu anlamamı ister gibi.
“Bu oldukça iyi bir haber.”
Yine de içimdeki gerginlik dağılmadı. “Ama hiçbir şey hatırlamıyor…” dedim.
Doktor başını hafifçe salladı.
“Evet. Bu durum büyük ihtimalle travmaya bağlı geçici amnezi. Kaza sırasında aldığı darbe, beynin hafıza ile ilgili bölgelerini — özellikle hipokampusu — geçici olarak etkileyebilir.”
Gözlüklerini çıkarıp aban daha da yaklaştı.
“Şu an yaşadığı şey, anıların kaybolmasından ziyade… onlara erişimin geçici olarak kesilmesi gibi düşünebilirsiniz. Yani bilgiler orada, ama beyin şu an o bağlantılara ulaşamıyor.”
Bir an durdu, sonra daha yumuşak bir tonla devam etti:
“Çocukluğuna ait kısa bir anıyı hatırlıyor olması da bunu destekliyor. Çünkü eski ve derin yerleşmiş anılar genellikle daha dayanıklıdır. Yakın geçmiş ise travmalarda daha kolay etkilenir.”
“Peki bu… geçecek mi?” diye sordum.
Doktor hiç tereddüt etmeden cevap verdi:
“Evet. Mevcut bulgulara göre bu durum geçici. Travmatik amnezi vakalarının büyük çoğunluğunda hafıza zamanla, kademeli olarak geri gelir. Bu saatler sürebilir, günler sürebilir, bazen birkaç hafta da alabilir.”
Sonra özellikle vurgulayarak ekledi:
“En kritik nokta şu: Onu zorlamamak. Hatırlaması için baskı yapmak ya da yoğun şekilde sorgulamak ters etki yaratabilir. Beynin kendi iyileşme sürecine izin vermek gerekiyor.”
Bakışları biraz daha yumuşadı.
“Güvenli bir ortam, tanıdık sesler, sakinlik… bunlar iyileşmeyi hızlandırır.”
Kısa bir duraksamanın ardından son cümlesini kurdu:
“Şu an için korkulacak bir tablo yok. Sadece sabırla bekleyeceğiz.”
Elim hâlâ belimdeydi. Olduğum yere çakılmış gibi kalmıştım.
“Ulan…” diye dişlerimin arasından geçirdim, bu sefer daha kısık ama daha ağır. “Bir bu eksikti zaten.”
Koridorun floresan ışığı gözümü alıyordu. Ama asıl canımı sıkan ışık değil, üst üste binen işlerdi. Ruken meselesi daha masadayken, şimdi bir de bu çıkmıştı başıma.
Başımı geriye atıp derin bir nefes aldım.
“Cazgır baş belası…” diye mırıldandım kendi kendime. “Şimdi bir de hafıza gitti.”
Ama sonra duraksadım.
Yok… tam gitmemişti.
Doktorun söyledikleri kafamda yankılandı. “Anılar duruyor, sadece ulaşamıyor…” Demek ki her şey hâlâ içerde bir yerdeydi.
Ben kazanın izlerini boşuna sildirmemiştim. Ne Şimal’in ne de Ruken’in adı karışsın istememiştim. Bu iş sessizce kapanacaktı. Olması gereken buydu.
Ama şimdi? Şimdi o kızı bu halde alıp evine yollamak… bildiğin kendini ele vermekti.
Kendal ağa durmaz araştırırdı bu durumu. O adam sorardı. Didiklerdi. Şimal’i bu halde görünce kazayı kurcalamaması mümkün değildi.
Ve o ipin ucu… İstemesem de bize çıkardı.
Ben korkacak adam değildim. Kimseye eyvallahım yoktu. Ama mesele ben değildim zaten.
Bu topraklarda kadının adı bir şeye karıştı mı, mesele büyürdü. Laf uzardı. Çarpıtılırdı. Hele Ruken’in anlattıkları doğruysa…Bu iş sadece bir kazadan ibaret kalmazdı.
Başımı yana çevirip kapıya baktım. Şimal içerideydi.
Telefonum çalınca çıkarıp açtım hemen.
“İstediğin numarayı buldum atıyorum abi… bu arada veri tabanından bakmasını söylemiştim bağlantıya. Bilgiler geliyor hala ama bu Ruken denen kadının epey bir hastene kaydı var. Küçük büyük yaralanma—“
“Tamam!” Dedim biranda Ayaza. “Detaylarıyla istiyorum.”
Derin bi nefes alıp “Offf…” çektim. Rukenin vücudundaki izler geldi aklıma. Gerçek miydi şimdi hepsi?
Bir yanda eskiden sevdiğim kadın diğer yanda hafızasını kaybetmiş yeğeni duruyordu. Ulan bunlar hala kız başıma iyi bela oldu!
“Harika…” dedim alayla. “Ufacık bir kazayı kapatacaktık, şimdi destan yazacağız.”
Ama içimde bir şey daha vardı.
Plan kuran tarafım çoktan devreye girmişti bile.
Şimdi acilen Rukenle konuşmalıydım.
- Yazar
